Urbanistyka i partycypacja
Konsultacje i warsztaty społeczne
Zgoda buduje.
- Przestrzeńplace, ulice, parki, podwórka
- Dla kogomiasta, gminy, deweloperzy, spółdzielnie
- Jakuważnie, z ludźmi, z pomocą technologii
Po co?
Mieszkańcy znają swoje podwórko lepiej niż ktokolwiek. Wiedzą, gdzie zimą jest ślisko, gdzie dzieci przebiegają przez ulicę i gdzie brakuje cienia. Bez tej wiedzy projektujemy na ślepo.
Skwer, który ktoś współprojektował, staje się jego skwerem. Sąsiedzi pilnują zieleni, którą sami zaplanowali, a młodzież dba o ławki, które sama narysowała.
Głosowanie raz na kilka lat to za mało. Przy wspólnym stole ludzie poznają się, uczą się słuchać i biorą odpowiedzialność za miejsce, w którym żyją.
Jak pracujemy
- 1ZrozumienieZaczynamy od słuchania. Chodzimy z mieszkańcami po okolicy i pytamy, jak żyją, co lubią i co ich martwi. Empatia zostaje z nami do końca procesu.
- 2Wspólne szukanie rozwiązańRysujemy razem na mapach i rzutach. Narzędzia cyfrowe i AI pomagają pokazać pomysł tak, żeby każdy mógł go zobaczyć i ocenić, bez znajomości języka projektantów.
- 3Zmiana perspektywyPatrzymy na to samo miejsce oczami dziecka, seniorki, rowerzysty i sklepikarza. Sztuczna inteligencja porządkuje głosy, ale rozwiązania podpowiada inteligencja zbiorowa: doświadczenie ludzi.
- 4Demokratyczna decyzjaKierunek wybieramy razem, na przykład w głosowaniu. Jako architekci jesteśmy tu bardziej moderatorami niż autorami: zbieramy wiedzę i zamieniamy ją w projekt.
Kontekst
Żeby zrozumieć, jak możemy ze sobą rozmawiać, musimy zrozumieć, kim jesteśmy.
Dania czy Holandia przodują w takich procesach: mieszkańcy projektują tam ulice i podwórka razem z urzędnikami. Ale czy da się to po prostu przenieść do Polski? Według badań Geerta Hofstede dużo mocniej niż Duńczycy odczuwamy dystans do władzy (68 wobec 18) i dużo bardziej nie lubimy niepewności (93 wobec 23). Potrzebujemy procesu uszytego na naszą miarę, który bierze pod uwagę naszą kulturę, historię i sposób rozmawiania. Dlatego zanim zaczniemy mówić o mieście, dbamy o to, żeby każdy czuł się bezpiecznie i znał zasady.
Spotkanie twarzą w twarz wymaga wysiłku. I dobrze: to przy wspólnym stole, a nie przy ekranie, sąsiedzi zaczynają się naprawdę słyszeć. Technologia nam pomaga, ale nie zastępuje rozmowy.
Pierwszy raz pokazaliśmy to podejście we wrześniu 2026 roku w Kielcach, na warsztatach dla architektów.
- Narzędziamapy, rzuty, zdjęcia, spacery, rysowanie, debata, głosowanie, AI
- Atmosferabezpieczeństwo, zaufanie, ciekawość, pokora i świadomość, że liczy się nie tylko moje zdanie
- Dla kogomieszkańcy, młodzież, rodziny, władze i służby miejskie, architekci, badacze
Oś czasu
- Wrzesień 2026KielcePierwsza prezentacja i testy
Po raz pierwszy pokazujemy i testujemy koncept z architektami na konferencji Izb Architektów „Inteligencja sztuczna, ale rewolucja prawdziwa”.
- 19 listopada 2026Zodiak, Warszawa, godz. 18:00 do 20:00Warsztaty w Zodiaku, Warszawskim Pawilonie Architektury
Przyjdźcie na warsztaty. Usiądziemy razem nad mapą miasta i sprawdzimy, jak rozmawiać o wspólnej przestrzeni i jak może w tym pomóc technologia.
- Kolejne krokiSzkoły i lokalne społecznościTesty w terenie
Ruszamy do szkół i do sąsiadów, żeby sprawdzić proces tam, gdzie ludzie naprawdę korzystają z przestrzeni wspólnej.
Zespół projektu
Architektka, HUS
Partnerka i współzałożycielka HUS. Od ponad 15 lat projektuje architekturę, wnętrza i produkty, a w Tylko S.A. rozwija parametryczne systemy meblowe. Szuka metod projektowania bliżej człowieka i sprawdza, jak AI może włączać mieszkańców w proces twórczy.
Architektka, HUS
Współzałożycielka HUS, absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej. Przez 10 lat projektowała budynki mieszkaniowe, publiczne i komercyjne. Najważniejsze jest dla niej zrozumienie potrzeb ludzi, a AI traktuje jako narzędzie, które poszerza możliwości twórcze.
Systemy AI i wizualizacji
Programista i architekt systemów grafiki, od 2003 roku w branży telewizyjnej, współtwórca systemu studia wirtualnego TVN24. Współpracuje z Tylko S.A. przy wizualizacji mebli parametrycznych. Buduje aplikacje AI, które pomagają ludziom podejmować decyzje.
Research manager
Odpowiada za badania w projekcie: planuje, jak zbierać i analizować głosy mieszkańców, i sprawdza, czego uczą nas kolejne testy.